Yollar uzun,
Ufuk çizgisi suya düşen bir hilal
Ayaklarımın altında taşlar…
Çakıllar…
Her adımda biraz daha ağırlaşan nefesim…
Nefesim…
Takatim kalmasa da
Dizlerim titrese de
Yürüyeceğim…
Yürüyeceğim…
Sonuna kadar…
Bıkmadan…
Yorulmadan …
Usanmadan…
Her adımda senin adın,
Her tozlu patikada
Kokun…
Kokun…
Yürüyorum.
Duraksız…
Korkusuz…
Bitmesin bu yol diye
Dönmesin geceye.
Ellerim boş,
Avuçlarımda adın.
Dudaklarım çatlamış,
Ama her hecende ıslanan.
Vardığımda,
Çökeceğim dizlerimin üstüne
“Geldim işte,
Soluksuz…
Yalınayak…
Hâlâ seni taşıyan bir yürekle.”
Diyeceğim
Yollar uzun olsa da,
Ben kısalttım seni sevmekle…
Sevmekle…
Sevmekle…
ADİL AKTAŞ
1 HAZİRAN 2026
MALATYA
