Cana Can Şehir Malatya...

O Renkler Sadece Bir Forma Rengi Değil, Bir Şehrin Hatırasıdır

 

Beni yakından tanıyanlar bilir...

 

Ben Malatya'nın neresine gitsem kendimi oraya ait hissederim.

 

Darende'ye gitsem Darendeliyim derim.

 

Yeşilyurt'a gitsem Yeşilyurtluyum derim.

 

Battalgazi'ye gitsem Battalgaziliyim derim.

 

Hatunsuyu'na gitsem Hatunsuyuluyum derim.

(Gerçektende Hatunsuyu 'luyum:) )

Çünkü benim için Malatya'nın bir köşesini sevmek, Malatya'nın tamamını sevmektir.

 

Belki de bu yüzden bu şehrin sevinci beni herkesten fazla sevindirir, hüznü ise herkesten fazla üzer.

 

Geçtiğimiz günlerde Malatya Yeşilyurtspor'un renklerinin sarı-kırmızı olarak değiştirildiği haberini duyduğumda içimde tarif etmesi zor bir heyecan oluştu.

 

Çünkü ben sadece bir renk değişikliği görmedim.

 

Ben çocukluğumu gördüm.

 

Gençliğimi gördüm.

 

Bir şehrin hafızasını gördüm.

 

Bir anda yıllar öncesine gittim.

 

Kernek'e gittim.

 

Maç günleri Kernek'te oluşan o kalabalığı hatırladım.

 

Şehrin dört bir yanından gelen insanların aynı heyecanla stada doğru yürüyüşünü hatırladım.

 

O günler Malatya bambaşka olurdu.

 

Kahvehanelerde maç konuşulurdu.

 

Çarşıda herkes kadroyu tartışırdı.

 

Köylerden insanlar gelir, şehir merkezine akın ederdi.

 

Maç başlamadan saatler önce heyecan başlardı.

 

Kernek'ten stada doğru yürüyen insan seline karıştığınızda anlardınız ki bugün sıradan bir gün değildir.

 

Bugün Malatyaspor'un günüdür.

 

Bugün Malatya'nın günüdür.

 

Tribünlere çıktığımızda karşımızda sadece bir futbol takımı olmazdı.

 

Orada Malatya vardı.

 

Orada bu şehrin umudu vardı.

 

Orada bu şehrin gururu vardı.

 

Gol olduğunda birbirini tanımayan insanların sarılışını bugün bile unutamıyorum.

 

Bir gol sevincinde bütün farklılıklar ortadan kalkardı.

 

Siyasi görüşler unutulurdu.

 

Makamlar unutulurdu.

 

Meslekler unutulurdu.

 

Zengin-fakir ayrımı unutulurdu.

 

Herkes sadece Malatyalı olurdu.

 

İşte Malatyaspor'un büyüklüğü de buydu.

 

Bir şehri aynı sevdanın etrafında toplamak...

 

Bir şehrin kalbini aynı anda attırabilmek...

 

Bugün dönüp baktığımda anlıyorum ki Malatyaspor sadece bir futbol kulübü değilmiş.

 

Malatyaspor, Malatya'nın ortak hafızasıymış.

 

Sonra yıllar geçti.

 

Şehir değişti.

 

Hayat değişti.

 

Ve ardından asrın felaketi geldi.

 

Deprem sadece binalarımızı yıkmadı.

 

Hatıralarımızı yıktı.

 

Anılarımızı yıktı.

 

Çocukluğumuzun geçtiği nice sokağı bizden aldı.

 

Nice dostlarımızı, nice hemşehrilerimizi toprağa verdik.

 

Ama bir şeyi yıkamadı.

 

Malatya'nın ruhunu yıkamadı.

 

Malatya'nın yeniden ayağa kalkma iradesini yıkamadı.

 

İşte bugün Malatya Yeşilyurtspor'un sarı-kırmızı renklere dönmesi bu yüzden çok kıymetlidir.

 

Bu karar sadece bir renk değişikliği değildir.

 

Bu karar geçmişe duyulan saygıdır.

 

Bu karar Malatyaspor'un emanetine sahip çıkmaktır.

 

Bu karar, bu şehrin hafızasına sahip çıkmaktır.

 

Bu karar, Malatya'nın futbol ruhunu yeniden ayağa kaldırma iradesidir.

 

Bu vesileyle Malatya Yeşilyurtspor yönetimini ve bu kararda emeği geçen herkesi yürekten tebrik ediyorum.

 

Çünkü onlar bugün sadece bir kulübün renklerini değiştirmediler.

 

Bir şehrin hafızasına dokundular.

 

Bir şehrin özlemini yeniden canlandırdılar.

 

Bir şehrin yüreğinde yıllardır kor gibi yanan ateşi yeniden harladılar.

 

Belki önümüzde uzun bir yol var.

 

Belki aşılması gereken birçok engel var.

 

Ama artık sahaya çıkan takımın üzerinde sadece bir forma olmayacak.

 

O formanın üzerinde Malatya'nın geçmişi olacak.

 

O formanın üzerinde tribünlerdeki çocukluğumuz olacak.

 

O formanın üzerinde unutamadığımız galibiyetler olacak.

 

O formanın üzerinde Kernek'ten stada yürüyen insanların heyecanı olacak.

 

Ve o formanın üzerinde, bu şehri karşılıksız seven insanların duaları olacak.

 

Bugün sarı-kırmızı renklere baktığımda içimden tek bir cümle geçiyor:

 

Hoş geldin Malatyaspor ruhu...

 

Bu şehir seni hiç unutmadı....

 

 Cana can şehir Malatya...

(Abdullah Furkan Özkaya)